వికసించే పుష్పంలో పరిశీలంచాను.
నీనవ్వు దాగుందని..
వసంత కోకిల కోసం వెతికాను
కమ్మని నీ గానం విందామని...
రాని నిద్రకోసం పరితపించాను
కలలో నీ రూపం చూద్దామని...
వీచే గాలిని ప్రశ్నించాను
నీ ప్రేమ వర్తమానం పంపోచ్చని...
చివరగా నీ మనస్సు నడిగానూ...
అప్పుడే తెలిసినది నా హృదయం పగిలే నిజం
నీ హృదయంలో నాకు చోటు లేదని...
పుట్టేటప్పుడు ఎదో సాధించాలని,
పిడికిలి బిగించి మరీ ప్రాణం పోసుకుంటాం,
పోయేటప్పుడు సాధించింది ఏమి కూడా,
తీసుకుపోలేదు అని అరచేతిని ఆకాశానికి,
చూపించి ప్రాణాలు వదిలేస్తాం..
జీవితంలో ఏది శాశ్వతం కాదు,
నీ సంపద, కీర్తి, బంధాలు, చివరికి నీ శరీరం కూడా,
ఒక్క నీవు చేసిన మంచి తప్ప...!!!
తొలిశ్వాస తీసుకుని ఏడుస్తావ్..
తుదిశ్వాస విడుస్తూ ఏడిపిస్తావ్..
ఈ రెండు ఏడుపుల మధ్య..
నువ్వు నవ్వుతూ జీవించే కాలమే నీ జీవితం.
కష్టాలు-కన్నీళ్ళు, భావోద్వేగాలు-బాధలు అందరికి ఉంటాయి.
చిరునవ్వుతో వాటికి ఎదురెళ్ళు, జీవితాన్ని ఆస్వాదించు.
